Το Ναϊρούζ της απελευθέρωσης στον Νέο Κάδμο του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου!

-

Στο τεύχος της Άνοιξης του 2024 του τριμηνιαίου ψηφιακού περιοδικού Ο Νέος Κάδμος του Ελληνικού Κέντρου Καΐρου φιλοξενείται το άρθρο που συνέγραψαν μαθητές του 45ου Δημοτικού Σχολείου ΣΚ Λάρισας με αφορμή την ημέρα της άνοιξης και της γιορτής του Ναϊρούζ στην πατρίδα τους, στις 21 Μαρτίου.

Πρόκειται για ένα αρχέγονο έθιμο που εορτάζεται ακόμη και σήμερα στους λαούς της Ανατολής και συμβολίζει τον αγώνα τους για διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, ενώ η ιστορία αυτή καθαυτή όπως αναμοχλεύεται από τη μνήμη του ΚΦ, μας παραπέμπει συνειρμικά στην αρχαία εποχή στην Ελλάδα και δημιουργεί μυθολογικά παράλληλα με το μύθο του Μινώταυρου και ενδεχομένως του Προμηθέα.

Η άυλη πολιτιστική κληρονομιά μέσα από τον προφορικό λόγο μας διδάσκει ότι οι λαοί είχαν πάντα τις ίδιες ανάγκες και τις ίδιες προτεραιότητες σε όλες τις εκφάνσεις της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής. Οι άνθρωποι πάντα είχαν την ανάγκη να δημιουργούν μύθους που να πραγματεύονται την τιμωρία του μοχθηρού και απεχθή βασιλιά και να αναδεικνύουν ήρωες!

Συγχαίρουμε τους μαθητές μας που δε σταματούν να δημιουργούν ακόμα και σε συνθήκες εγκλεισμού και ευχαριστούμε τη συντακτική ομάδα του Νέου Κάδμου για τη φιλοξενία του άρθρου.

 

 

neos_kadmos 2024 Spring.pdf
Σελίδα 1 από 69 ΚΑΪΡΟ –ΑΘΗΝΑ, Τεύχος Άνοιξης2024
Σελίδα 2 από 69 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΪΡΟΥ Υπεύθυνος έκδοσης: Νικόλας Βαδής Οδός Μαχμούντ Μπασιούνυ αρ. 21, Κάιρο, Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου URL: http://neoskadmos.online/ e-mail: kadmos.neos@gmail.com Τεύχος Άνοιξης2024 ΕΚΔΟΤΗΣ:ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΪΡΟΥ ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΕΣ: Πάνος Αρβανιτάκης Ευάγγελος Πεζάς ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ: Α. Κάιρο Αλέξανδρος Μπάση ς –Σχεδιασμός και Παραγωγή Αλέξανδρος Κακαρούντας –Φιλολογική επιμέλεια Βίλλυ Πολίτη-Ζουέ –Ιστορικά θέματα Β. Αθήνα Κώστας Φέρρης –Χρονογράφημα Μιχάλης Κωβαίος –Σύμβουλος Έκδοσης ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ: Αλέκος Γκρέις , Αιγυπτιακές Λαογραφίες, Λάμπρος Μπενοβίας , Poetin Residence, Αγγελική Τσιαδίμη , Γιάννης Φουρτούνας , Σοφία Μουμτζή . ΕΚΤΑΚΤΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ: Νικόλας Νικηταρίδης, Έλενα Κοσένα, Γρηγόρης Χαλιακόπουλος Σας καλούμε να επισκέπτεστε την σελίδα του περιοδικού (Ctrl+clickστον σύνδεσμο), όπου μπορείτε να διαβάσετε ή να «κατεβάσετε» τεύχη του περιοδικού: http://neoskadmos.online/ Για επικοινωνία με τον Νέο Κάδμο στείλτε μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση που φαίνεται στην αρχή της παρούσας σελίδας ή Ctrl+clickστον σύνδεσμο: kadmos.neos@gmail.com Ο Νέος Κάδμος δημοσιεύει μόνο ενυπόγραφα άρθρα συνεργατών που φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη γι’ αυτά που γράφουν. Τα άρθρα πρέπει να αποστέλλονται σε μορφή WORD, άλλως δεν είναι δυνατόν να δημοσιευθούν. Η έγκριση άρθρων προς δημοσίευση δίνεται από τους Αρχισυντάκτες, ενώ σε περίπτωση διαφωνίας των, από τον Εκδότη. Διανέμεται δωρεάνσε ηλεκτρονική μορφή από το Κάιρο σε φίλους του ανά τον Κόσμο.
Σελίδα 31 από 69 Ναϊρούζ Για τη σύνταξη του κειμένου δούλεψαν οι μαθητές του 45ου Δημοτικού Σχολείου ΣΚ Λάρισας, των οποίων για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων,αναφέρονταιμόνο τα αρχικά τωνονομάτων τους: ΚΦ, ΑΜ, ΜΖ, ΧΡ, ΑΟ . Πρόκειται για δύο εκπαιδευτικούς, φυσικής αγωγής και αραβικής γλώσσας και τρεις ακόμη που βοήθησαν στη συγγραφή, σύνταξη και επιμέλεια του κειμένου με καταγωγή από Συρία, Ιράκ και Ιράν, Κούρδοι στην καταγωγή . Δρ Αγγελική Τσιαδήμη Εκπαιδευτικός στο 45ο Δημ. Σχολείο ΣΚ Λάρισας (Σημ.: ΣΚ = Σωφρονιστικό Κατάστημα) Η γιορτή του Ναϊρούζστους λαούς της Ανατολής! Την έλευση της άνοιξης γιορτάζουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο οι λαοί της ανατολής ακόμη και σήμερα, μέσα σε ένα πολύχρωμο πανηγύρι χρωμάτων και παραδόσεων που μας ανάγουν σε παλαιότερες εποχές, όταν οι άνθρωποι παρατηρούσαν και θαύμαζαν τη φύση! Η γιορτή αυτή αποτελεί καταγεγραμμένη παράδοση της παγκόσμιας άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς -από το 2010 -σύμφωνα με τον κατάλογο που διατηρούν τα Ηνωμένα Έθνη και ενώνει πολιτισμικά όλους τους λαούς της ανατολής. Ο λόγος για τη γιορτή του Ναϊρούζ που χρονολογείται στη νεολιθική εποχή 11.000 χρόνια πριν, ενώ ιδιαίτερη απήχηση είχε κατά τη διάρκεια των Ασσυρίων με το όνομα Akituκαι διαρκούσε 12 ημέρες. Πρόκειται για φεστιβάλ πουαναβιώνει ακόμη και σήμερα σε όλη την Ανατολή. Χρονικά τοποθετείται την πρώτη μέρα της άνοιξης στις 21 Μαρτίου κάθε έτους, την ημέρα της εαρινής ισημερίας. Καταγράφηκε για πρώτη φορά στο Ιράν και συνδέθηκε με τη θρησκεία του ζωροαστρισμού. Από κει και πέρα διαδόθηκε σε όλη την ανατολή και εντάχθηκε στην κουλτούρα των λαών κρατώντας ωστόσο τον αρχικό της χαρακτήρα. Ιδιαίτερη είναι η απήχησή της στους Κούρδους καθώς έχει εξελιχθεί σε φεστιβάλ της απελευθέρωσης του λαού, της αναβίωσης της φύσης και της έλευσης του νέου έτους. Είναι η σημαντικότερη γιορτή του Κουρδικού λαού και συνδέεται με μια παλιά ιστορία όπως διαμορφώθηκε στη Μεσοποταμία και κοντά στο όρος Ζάκρος, μέσα σε ένα μεγάλο πέτρινο κάστρο που υπήρχε εκεί. Πρόκειται για την εποχή των Ασσυρίων. Ο βασιλιάς του κάστρου ονομαζόταν Ajidihaή Dehakή Zahak. Ο βασιλιάς αυτός ήταν αιμοδιψής και διέφερε από τους προηγούμενους, οι οποίοι ενθάρρυναν το λαό να ασχοληθεί με την καλλιέργεια της γης και την κατανάλωση αγροτικών και κηπευτικών προϊόντων. Πήρε την εξουσία με τη βοήθεια ενός κακού πνεύματος, του Αριμάν και όταν μια μέρα ο Αριμάν φίλησε τους ώμους του βασιλιά, εμφανίστηκαν εκεί δύο φίδια. Μάταια ο βασιλιάς προσπαθούσε να απαλλαγεί από αυτά. Τότε το κακό πνεύμα μεταμφιέστηκε σε γιατρό και συμβούλεψε το βασιλιά ότι όταν τα φίδια ήταν πεινασμένα θα έπρεπε να σιτιστούν με τον εγκέφαλο νεαρών αγοριών και κοριτσιών. Από την ημέρα εκείνη θυσιάζονταν δύο παιδιά καθημερινά προς σίτιση των φιδιών.
Σελίδα 32 από 69 Ο ήλιος τότε αρνούνταν να ανατείλει και οι καλλιέργειες, τα δέντρα και τα φυτά μαράθηκαν. Τα πουλιά είχαν φύγει από το βασίλειο και όλα ήταν πια σκοτεινά και παγερά. Οι άνθρωποι ήταν λυπημένοι και τραγουδούσαν τραγούδια που εξέφραζαν τη λύπη τους για όλα όσα συνέβαιναν. Μια μέρα κάποιος σιδηρουργός ονόματι Kawaο οποίος έφτιαχνε πέταλα για τα άλογα της Μεσοποταμίας και είδη οικιακής χρήσης για τους κατοίκους της πόλης, και ο οποίος είχε χάσει 16 από τα 17 παιδιά του ήδη, αποφάσισε να σκοτώσει τον αιμοδιψή βασιλιά με τη χρήση ενός μεγάλου σφυριού από το εργαστήριό του. Αφορμή στάθηκε η εντολή της θανάτωσης και του τελευταίου παιδιού του προς χάρη του βασιλιά. Μετά από πολλή σκέψη επινόησε ένα τέχνασμα και πρόσφερε το μυαλό ενός προβάτου αντί για του παιδιού του, ενώ η σύζυγός του έκρυψε την κόρη τους κάτω από το μανδύα της. Οι κάτοικοι της Μεσοποταμίας μιμήθηκαν αυτό το τέχνασμα και ακολουθώντας την ίδια τακτική έσωσαν πολλά παιδιά από βέβαιο θάνατο, τα οποία φυγαδεύτηκαν στα πιο ψηλά βουνά προκειμένου να μην τα εντοπίσει κανείς. Εκεί, στο όρος Ζάκρος, τα παιδιά μεγάλωναν ελεύθερα μαθαίνοντας να ιππεύουν άγρια άλογα και να επιβιώνουν μέσα στην άγρια φύση. Έμαθαν ακόμη να τραγουδούν και να χορεύουν. Ο Kawaτους δίδαξε να πολεμούν. Σκοπός τους ήταν να επιστρέψουν μια μέρα στην πατρίδα και να απαλλάξουν τη Μεσοποταμία από τον αιμοσταγή βασιλιά. Έτσι κι έγινε. Με την καθοδήγηση του Ιρανού βασιλιά Φαραϊντούν, μια μέρα ξεκίνησαν από το βουνό προς το κάστρο και ο λαός που τους αναγνώριζε, έβγαινε από τα σπίτια να τους προσφέρει νερό, ελιές, ψωμί και γιαούρτι ενώ άντρες και γυναίκες άφηναν τα χωράφια τους για να τους ακολουθήσουν. Όταν έφτασαν στο κάστρο αριθμούσαν πια χιλιάδες πολεμιστών, ενώ μετά τη μάχη που δόθηκε νίκησαν το στρατό του βασιλιά. Τότε ο ίδιος ο Kawaμπήκε στο παλάτι και κατάφερε να σκοτώσει το βασιλιά με το σφυρί του σιδηρουργού, σύμφωνα με το αρχικό του σχέδιο. Στη συνέχεια του έκοψε το κεφάλι και τα δύο φίδια υπέκυψαν επίσης. Ανέβηκε έπειτα στην κορυφή του βουνού πάνω από το κάστρο και άναψε μεγάλη φωτιά προς θέαση όλων των υπηκόων του βασιλείου. Αυτή ήταν η ένδειξη ότι είχαν απαλλαγεί από τα δεινά τους και ήταν ελεύθεροι πια να ζήσουν χωρίς το φόβο της θανάτωσης. Άναψαν τότε πολλές μεγάλες φωτιές σε όλο το βασίλειο για να διαδοθεί το μήνυμα της απελευθέρωσης από τη μάστιγα που είχε επιβάλει ο αιμοδιψής βασιλιάς. Το σκοτάδι αποτελούσε πια παρελθόν. Η φύση επρόκειτο να ανθίσει ξανά και η ζωή έμελλε να επιστρέψει στη Μεσοποταμία. Οι άνθρωποι τραγουδούσαν και χόρευαν κυκλικά. Προς ανάμνηση του γεγονότος αυτού ακόμη και σήμερα ανάβουν δαυλούς με φωτιές τη νύχτα της 20 ης προς 21 ης Μαρτίου, χορεύουν και πηδούν πάνω από τις φωτιές προκειμένου να μιμηθούν τον Kawaπου απελευθέρωσε το λαό από την τυραννία. Η γιορτή περιλαμβάνει φαγοπότι ολημερίς στην ύπαιθρο με τραγούδια και χορούς, ενώ φοράνε νέα ρούχα και μαζεύουν λουλούδια όπως μενεξέδες και τουλίπες χωρίς να παραλείπουν να σπάνε κεραμικά αγγεία σε μια τελετουργική πρακτική που απαντάται στους πανάρχαιους χρόνους και συνδέεται με την απομάκρυνση του κακού
Σελίδα 33 από 69 μέσω του κρότου που κάνει το τελετουργικό σπάσιμο αγγείων. Το σκοτάδι του χειμώνα φεύγει και μαζί του φεύγει και η αρνητική ενέργεια! Η άνοιξη, η αναβίωση και η αναδημιουργία δίνουν τη θέση τους στην καρδιά και στην ψυχή των ανθρώπων. Για τους Κούρδους η γιορτή αυτή σημαίνει επίσης και την αρχή του νέου έτους. Ενδεικτικά καταγράφηκε ένα τραγούδι που μπορεί να ακούσει κανείς την ημέρα της 21 ης Μαρτίου στο Ιρακινό Κουρδιστάν και που έγραψε ο Κούρδος ποιητής Piramerd το 1948 . Η Πρωτοχρονιά είναι σήμερα. Το Ναϊρούζ επιστρέφει. Ένα πανάρχαιο κουρδικό πανηγύρι, με χαρά και καταπράσινο. Για πολλά χρόνια, το άνθος των ελπίδων μας ήταν καταπατημένο. Η παπαρούνα της άνοιξης ήταν το αίμα της νεολαίας. Ήταν εκείνο το κόκκινο χρώμα στον ψηλό ορίζοντα του Κούρδου που μετέφερε τα χαρμόσυνα νέα της αυγής σε απομακρυσμένα και κοντινά έθνη. Ήταν το Ναϊρούζ που πότισε τις καρδιές με μια τέτοια φωτιά. Αυτό έκανε τη νεολαία να δέχεται το θάνατο με αφοσιωμένη αγάπη. Ζήτω! Ο ήλιος λάμπει από τα ψηλά βουνά της πατρίδας. Είναι το αίμα των μαρτύρων μας που αντανακλά ο ορίζοντας. Δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία κανενός έθνους. Να έχουν το στήθος των κοριτσιών ως ασπίδες ενάντια στις σφαίρες. Μάλλον δεν αξίζει να κλαίμε και να θρηνούμε για τους μάρτυρες της πατρίδας. Δεν πεθαίνουν. Ζουν στην καρδιά του έθνους. Σε όλο το Ιράκ την ημέρα αυτή φυτεύουν δέντρα, καθώς είναι η ημέρα των δέντρων επίσης. Είναι και η μέρα που όλοι οι λαοί της ανατολής, συμπεριλαμβανομένων και των Αιγυπτίων, τιμούν τη μάνα, ως η ύπαρξη που φέρνει ζωή και πλημμυρίζει με ιδιαίτερα συναισθήματα τις καρδιές και τις ψυχές όλων μας. Photos:AFP/Anadolu Agency/Ismael Adnan Yaqoob

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

-
Εικόνα
  Δημιουργικές δράσεις στο 45ο Δημοτικό Σχολείο ΣΚ Λάρισας! Στο πλαίσιο της διδασκαλίας του σχολικού εγχειριδίου με τίτλο "Λέξεις που χτίζουν γέφυρες: Μαθαίνοντας Ελληνικά, Χτίζοντας το Μέλλον", το οποίο συνέγραψαν οι μαθητές του Α3 τμήματος μαζί με την εκπαιδευτικό Αγγελική Τσιαδήμη. Ταξίδεψαν νοητά στην Ελλάδα και γνώρισαν τον πολιτισμό και τις συνήθειες των Ελλήνων σε ένα πενθήμερο ταξίδι, σύμφωνα με τις οδηγίες του τελευταίου μαθήματος. Στη συνέχεια, έχοντας εξετάσει την επιχειρηματική δραστηριότητα στη χώρα και τις προοπτικές που ανοίγονται μέσα από τη γνώση της ελληνικής γλώσσας και των κανόνων που διέπουν την αγορά, συζήτησαν για τον τουρισμό και τις δυσκολίες που συνεπάγεται η ενασχόληση με κάθε τουριστική δραστηριότητα, με τη φιλοδοξία για μια καλύτερη ζωή στην κοινωνία, τόλμησαν να ξεκλειδώσουν τη φαντασία τους και να δημιουργήσουν το δικό τους "τουριστικό γραφείο!" Αποτύπωσαν δε, σε εικονική μορφή το πρόγραμμα του ταξιδιού τους! Εξέφρασαν, τέλος την επιθ...
Διαβάστε περισσότερα

Κοπή πίτας του 45ου Δημοτικού σχολείου Λάρισας (Κατάστημα Κράτησης)!

-
Εικόνα
Τηρώντας το πατροπαράδοτο έθιμο της κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας στο σχολείο μας, με χαρά και ενθουσιασμό προσήλθαμε όλοι στο χώρο συνάθροισης αφού ενημερωθήκαμε προηγουμένως από το Διευθυντή των Ε.Μ. κ. Τράντα, σχετικά με την ονοματοδοσία των τάξεων του σχολείου σε μια προσπάθεια να τιμήσουμε τους μεγάλους παιδαγωγούς που πέρασαν από την ιστορία και που άφησαν ο καθένας ξεχωριστά ένα σημαντικό έργο στον τομέα της παιδαγωγικής και διδακτικής. Πρόκειται για έθιμο που δεν είναι ευρέως γνωστό στους εκπαιδευόμενους του σχολείου μας, εφόσον στην πλειοψηφία τους προέρχονται από διαφορετικές χώρες ακόμη και ηπείρους.  Τυχερός της χρονιάς ήταν ο μαθητής Αζίζ Αζ. στον οποίο ευχόμαστε καλή τύχη και καλή πορεία στη ζωή του, όπως και σε όλους τους εκπαιδευόμενους του σχολείου μας.
Διαβάστε περισσότερα